weet oook niet of ik hier aan het goede adres zit. zie het compleet niet meer zitten en heb gisteren al een poging gedaan om mezelf van kant te maken. nu zit ik hier opnieuw met nog meer pillen voor mn neus en weet alleen niet of ik het hier moet doen of ergens ineen of ander hotelletje. dddit haalt niets uit dit schrijven vanme het is zinloos,ach ,misschien een laatste nooodkreet, maar weet zelf niet of ik dat nog wel wil.
G
elsgiss
Geplaatst: 19-04-2005 20:27
24 uur per dag is SOS hulp van mens tot mens beschikbaar telefonisch. Die zijn over het algemeen echt goed. (zie telefoonboek)
anoniem Gast
Geplaatst: 23-04-2005 20:39
zonder naam, zou je ons willen vertellen hoe het nu met je gaat en of je al hulp hebt ingeschakeld.
anoniem_ Gast
Geplaatst: 06-05-2005 19:00
hey zonder naam
ik heb dezelfde problemen en ik zie het ook niet meer zitten in het leven ik heb ook al een poging gedaan om me zelf van kant te maken( ook mislukt) je moet probere om met je vriende er over te praten dat werkt echt. Voor hun is het waarschijnlijk moeilijk te begrijpen maar op dit moment heb je hun steun nodig. Je staat er niet alleen voor als wil prate moet je me toevoege op msn
heel veel sterkte en niet opgefe!!
x anoniem
gast Gast
Geplaatst: 15-02-2006 16:26
Heeft iemand tips om zelfmoord te plegen?
ik wil eigenlijk gewoon voor de trein springen omdat deze manier de beste kans tot slagen heeft.
maarja, tis zo vervelend voor de mensen die mij moeten oprapen...
ik zie het bijvoorbeeld niet zo zitten om mijn pols door te snijden. dit doet waarschijnlijk ontzettend veel pijn en de kans dat het mislukt is ook groot.
Lotte Gast
Geplaatst: 15-02-2006 17:08
Hallo, wat erg dat je zo in de put zit. Zelf heb ik ook zo'n periode gehad.
Ik heb 1 tip voor je DOE HET NIET!!! Zoek hulp, en bedenk wat je de mensen aandoet die van je houden.
Zelf heb ik ervaren dat je veel sterker uit zo'n periode komt, je leert heel veel dingen van jezelf kennen. Doe het dus niet en zoek hulp.
Liefs Lotte!!
Johannes Gast
Geplaatst: 16-02-2006 20:13
Lieve en Beste iedereen!!
Aan alle mensen die het soms moeilijk hebben (volgens mij is dat iedereen), ik weet dat ik er niet mee moet aankomen met het verhaaltje positief denken!Ik heb niet alle reacties gelezen omdat ik daar namelijk zelf negatief van ga denken!Wel wil ik mensen de volgende raad meegeven..Herkent iemand het gevoel van zondagavond..het is lekker warm..er zijn wat vrienden en familieleden..een leuke film of interessante gesprekken..Hoe later de avond vordert,hoe meer je begint te denken aan die vreselijke maandagmorgen!!Je begint je alleen te voelen en eens de mensen bij wie je je zo goed voelt beginnen te vertrekken voel je je miserabel!!Ik noem het zelf een "zondagavondgevoel"!Je voelt je leeg, nutteloos en je buik en romp lijkt wel hol te zijn met een vreemd gespannen gevoel..net hetzelfde gevoel als verliefd zijn,alleen helemaal het tegengestelde eraan!!Wel,als je dit gevoel herkent,weet dan dat je niet alleen bent (daar heb je natuurlijk niks aan, want het ben jij die op dat moment met een héél hachelijk gevoel zit en het wil uitschreeuwen van onmacht!!).Het volgende geneesmiddel zou ik hiervoor nemen..Probeer intens te leven en vooral van de kleine dingen te genieten.Een zonsondergang of opkomst,een heldere hemel met op de voorgrond groene in de wind waaiende bomen en vogels die fluiten (denk nu niet meteen aan brommende auto's en guur weer!). Probeer ook veel te lachen en humor te gebruiken als middel om je innerlijke wonden te helen..Heb je het een dag slecht,een week,maand of jaar..blijf niet NOOIT bij de pakken neer zitten want hou dit in gedachten: Er komt altijd weer een moment waarop je het de moeite waard vind om voor op deze wereld te zijn..Je kinderen,broer,zus,ouders (ook al is er bijvoorbeeld een dierbare overleden hetgeen nooit echt kan genezen worden..)Hou je hoofd boven water en geloof me..Ook al denk je zelf soms van niet, er zijn ALTIJD mensen op de wereld die het de moeite waard vinden dat je er bent!!En denk eraan, het leven is een strijd, en stel je nu voor dat we alles zomaar simpelweg in onze schoot zouden geworpen krijgen, zou het dan nog interessant zijn??Onrecht, we kunnen er niet buiten en moeten er mee leren omgaan,hoe moeilijk het soms ook is, maar als we blijven vechten en in onszelf geloven dan worden we hiervoor op lange termijn beloond!! Veel succes iedereen!!
weras
Geplaatst: 17-02-2006 17:56
ik heb heel lang ook zo gelopen maar ben uit dat diepe dal geklommen en geloof me het leven is echt wel de moeite waard
lees dit onderstaande gedicht eens
GEEF NOOIT OP
Hoop doet leven,
Moedeloosheid niet.
Je moet nooit opgeven ,
Al heb je verdriet.
Angst is een vijand,
Die je moet overwinnen.
En krijgt angst toch de overhand,
Dan kun je morgen weer opnieuw beginnen.
Een huilbui, op z’n tijd,
Is zeker niet slecht.
Maar ben je alles weer kwijt,
Houd dan je hoofd weer recht.
Soms zit alles je tegen
En lijkt iedereen tegen je te zijn,
Maar heus, ook na tijd van regen,
Komt altijd weer zonneschijn.
Denk niet te negatief over het leven,
Want ondanks de narigheden,
Heeft het ook veel goeds te geven.
Kijk vooruit, en niet naar je verleden.
Maar:
Waar je ook naar verlangt,
Je zult eerst moeten geven
Alvorens je iets ontvangt.
Zo is nu eenmaal het leven…..
sterkte
Heleen
Geplaatst: 18-02-2006 12:33
gast schreef:
Heeft iemand tips om zelfmoord te plegen?
Nee, en die zullen we ook zeker niet geven. Waarom? Het blijkt al uit de vorige reacties: wij vinden het leven veel te waardevol. Ook jouw leven. Dat jij dat nu niet zo kunt zien, komt omdat je ziek bent. Daar heb je hulp voor nodig, zodat je behandeld kunt worden. Want dat kan echt! Er zijn veel, heel veel mensen die ooit zelfmoord hebben willen plegen, of rondgelopen hebben met zelfmoordplannen of -gedachtes, en die heel blij zijn dat ze het niet gedaan hebben. Dus als je nog geen hulp hebt: zoek die! Begin bij je huisarts, die kan je verder helpen. En als je al in therapie bent: bespreek dit in ieder geval met je behandelaars. Als je niet het idee hebt dat deze mensen je goed genoeg kunnen helpen, zoek dan eventueel een ander.
Ik wens je veel, heel veel moed toe. Je kunt er doorheen komen, wat het ook is. De kracht van de mens om te herstellen van psychische schade is enorm, daar blijf ik me over verbazen.
Fayn Gast
Geplaatst: 12-03-2006 4:43
Ik ben 14 jaar, en heb zelf ook zo ontzettend diep in eht dal van onmacht en ellende gezeten, nu zit ik in dal van radeloosheid..
Ik automutileer al een jaar, ik heb ontzettend veel zelfmoordideeën gehad,maar ik heb niet doorgezet omdat ik van zo veel mensen houd.. Nu is een goede vriendin van mij zover, ze schrijft dat ze binnenkort zelfmoord wil plegen, ik ben al vanaf half 3 vannacht ( het is nu 4 uur) aan het zoeken hoe ik haar kan helpen, en ik voel me steeds meer klein, nietig hoe ik tegen zo een grote macht van wil kan zijn.. Beste mensen hier die zelfmoord willen plegen, jullie zijn te waardevol om te sterven, het lost misschien je problemen op, je bent er vanaf, maar uiteindelijk is het neit de beste oplossing, ik vind het stukje van een mevrouw voor mij heel mooi "Geniet van alle kleine dingen, zoals een zonsopgang" doe dat, zie de mooie dingen, ooit zul je het nu van het leven weer inzien..
Als ik uit een dal kan komen, kunnen jullie het zeker..
G
Inez Gast
Geplaatst: 12-03-2006 12:55
Ik kan me goed voorstellen dat iemand het leven niet meer ziet zitten. (mijn zus heeft op 25-jarige leeftijd zelfmoord gepleegd, inmiddels 30 jaar geleden en mijn vader 3 jaar geleden). Maar denk goed na, er zijn nog zoveel mensen die van je houden waarvan je denkt dat het niet zo is!
Het verdriet van de nabestaanden is groot, gevoel van machteloosheid dat je iemand niet hebt kunnen helpen. Kijk goed om je heen. Accepteer de hulp.
Wat ik wel vind als iemand toch tot de daad besluit, zorg ervoor dat je niemand voor de rest van zijn leven opzadelt met een traumatische ervaring. Diegene komt daar nooit meer van af!
CritiX
Geplaatst: 24-03-2006 15:10
*** Bericht aangepast door moderator: mensen willen alleen maar helpen, dit bericht ging in mijn ogen te ver! ***
Johannes Gast
Geplaatst: 24-03-2006 15:48
Ja best kritisch inderdaad! Ik gaf ook zo maar een voorbeeldje hoor! En denk nu niet dat jij degene bent die het moeilijkste en zwaarste leven heeft dat er bestaat, waarschijnlijk zal je wel tegenslagen gekend hebben (dat hoop ik tenminste want anders ben je gewoon rotverwend en weet je niet half hoe goed je het hier wel hebt op deze wereld!). Laten we dus van het eerste uitgaan...Dan kan je twee dingen doen: ofwel stoppen met idiote commentaar geven (iets positiever zijn!!) en iets aan je toestand proberen doen al is dit niet makkelijk, dat neem ik aan!
Ofwel lekker negatief blijven doen, de makkelijkste uitweg, hoef je nergens aan te werken! En niet zo stoer zijn dat je weet ik veel wat gaat in pakken of spuiten met nog steeds een risico op mislukken!!(een mislukte zelfmoordpoging is namelijk niet meer dan een kreet om aandacht en heeft weinig met zelfmoord te maken!!) Klim gewoon op een hoog genoeg gebouw en laat jezelf naar beneden vallen!!Moeilijk??Nee!!
Ofwel kies je dus voor die laatst genoemde makkelijke uitweg, ofwel doe je er iets aan en laat je verdomme zien dat je niet zomaar klein te krijgen bent!!
Gegroet en veel sterkte, want je zal dit nodig hebben!!
CritiX
Geplaatst: 31-03-2006 21:42
Hahaha sorry, mijn bericht ging tever maar wat hij zegt niet.. hmm ja zal dan wel. Tuurlijk is dat wat jij zegt precies elk andere antwoord wat ik hoor..
Ik ben egoistisch, stom bezig, en ja tuurlijk is een mislukte zelfmoordpoging ook meteen een schreeuw om aandacht. Misschien is de mislukte zelfmoordpoging gewoon echt een mislukte zelfmoordpoging? Dat is niet wat ik wil hoor, zeker niet. Maar het verbaasd me dat je je daar nou zelfs nog druk over kan maken (als je het over mijn post had dan).. Hoe zit het met jou dan, wat heb jij meegemaakt, heb je ook last van depressies die weken duren, ik wil niet zeuren hoor, bij lange na niet, ik probeer het te begrijpen, ik hoor zo vaak dat mensen mij begrijpen, maar ze hebben het nog nooit mee gemaakt..
Mijn leven is niet het zwaarste wat er is, en natuurlijk zal ik dan ook meteen erg verwend zijn, maar als je aanneemt van een oude man van 80 die ziek is, en hij pleegt euthenasie, ok, that sucks. Maar als ik ziek ben, in mn hoofd welleswaar.. dan kan het ineens niet en moet je naar talloze medishe mensen. Leg me eens uit
Johannes Gast
Geplaatst: 03-04-2006 21:25
Wel, ik ben 24 jaar en kan je vertellen dat ik een turbulent leven achter de rug heb tot hier toe! Het gaat er niet om wat ik of iemand anders mee heeft gemaakt, maar wel over hoe je er mee om gaat! Verdriet is trouwens een niet te meten iets en bij iedereen verschillend. Ik heb soms een ongelofelijk rothumeur en een zeer negatieve kijk op alles! Dit kan ik dan niet in een vingerknip omdraaien, maar wat ik wel tracht te doen is uit kijken naar iets leuks dat gaat komen..actie ondernemen want van stil zitten en veel tijd hebben ga je alleen maar meer denken en piekeren en jezelf omlaag halen. Voor mij is het leven soms heel zwaar, maar ik probeer me vast te klampen aan de leuke momenten, en dat hoeft voor mij niet persé een nieuwe auto te zijn maar kan ook gewoon de zon zijn die ik zie schijnen en hoe cliché het ook mag klinken, dat kunnen ook vogels zijn die fluiten. We zitten nu eenmaal in dit leven,deze maatchappij,ons lichaam en we zullen het hier zo goed mogelijk moeten uitzingen. We hebben gewoon geen keus! En om er dan zelf vroegtijdig een einde aan te maken terwijl er nog zovéél mooie momenten kunnen en gaan komen, want daar moet je in geloven, dat zou jammer zijn voor jezelf én voor anderen! Dus hoe moeilijk je het ook hebt!!probeer er het beste van te maken en vol te houden!!!!
STERKTE!!!
CritiX
Geplaatst: 05-04-2006 9:42
Ik heb net zoals jij OOK een turbulent level. Dat jij zo makkelijk naar een mooi moment uit kan kijken daar heb ik echt respect voor watn dat kan ik zelf niet.
"We zitten nu eenmaal in dit leven,deze maatchappij,ons lichaam en we zullen het hier zo goed mogelijk moeten uitzingen. We hebben gewoon geen keus!"
Ik ben het hier niet mee eens want dan spreek je jezelf en heel veel anderen tegen. Ze zeggen altijd tegen mij, je hebt altijd een keuze. Dat heb je hier ook. Ik hoef hiet dit niet te typen, helemaal niet, maar het is mijn keuze dit te doen, net zoals het vroegtijdig beindigen van mijn leven. Het is mijn leven en ik mag er mee doen wat ik wil toch..
Misschien is het leven wat je erzelf van maakt, ik wil er gewoon niks meer van maken. Dat zou mijn eigen keuze dan zijn en daar hou ik ook aan vast.
Johannes Gast
Geplaatst: 05-04-2006 13:00
Natuurlijk heb je de keus om er zelf een einde aan te maken maar ik ben er zeker van dat dat niet de bedoeling is van de reden van ieders bestaan!Het feit dat je op dit forum zit wil zeggen dat je ergens nog hoop hebt op een uitkomst of op begrip. Als je in een onweersbui zit die dagenlang duurt en er lijkt geen einde aan te komen, dan weet je dat er ooit nog zonneschijn komt en mooie dagen! Ik ben er zeker van dat dit ook in ieders leven het geval is! Je moet het natuurlijk een kans geven want als je met het slechte weer mee reist dan kom je er nooit uit! Jij kan bepalen welke gedachten er bij je opkomen en dat je die gedachten positief of negatief tot uiting laat komen! Ik weet dat dit makkelijk gezegd is maar er zit niks anders op dan er aan te werken en voor jezelf zul je moeten toegeven dat er ook een positieve weg is!! Anders kom je er niet uit en is inderdaad de keus om het heft zelf in handen te nemen nog een uitweg. Een uitweg is weliswaar geen oplossing! Aan jou om er voor te vechten! Ik hoop dat je het kan op brengen en ik weet zeker dat nog andere mensen in jou omgeving dit ook hopen!!
Veel Sterkte!!
Marjolien Gast
Geplaatst: 05-04-2006 14:39
Idereen hier die van plan is om zelfmoord te plegen!
Doe dit je mede mens niet aan!
Je bent niet de engige op de wereld!
Vrienden,familie en kennisen moeten ineens zonder jullie leven!
Dat is toch verschrikkelijk!
Bedenk zelf eens dat je je beste viend/vriendin ineens verliest door zeflfmoord...
Zo voelt dat dus ook voor hun als jij zelfmoord pleegt!
Het lost jou problemen misschien op...
Maar het maakt die van je mede mens alleen maar groter!
Doe het NIET!
Groetjes marjolien
CritiX
Geplaatst: 05-04-2006 15:34
Het punt dat ik hier op het forum zit is niet omdat ik nog "hoop" heb of wat dan ook, want dat ben ik al een halfjaar kwijt. Ik kwam hier om informatie te zoeken over Insuline, die ik ook heb gevonden, ik reageerde alleen hier omdat ik het niet eens was met hoe sommige mensen over dit onderwerp denken.
Ten eerste zijn er veel mensen die zelf welles een dipje hebben op een zondagavond en dan ineens denken dat ze weten hoe ik me voel nadat ik een kutweek had gehad en mn hele arm weer vol had gesneden..
Daarnaast is er altijd 1 reden die ik altijd terug zie komen, en dat is mensen die zeggen van, doe je mede mens dit niet aan en je familie etc. Ik heb niet eerder zelfmoord gepleegd omdat ik een vriendin had, ik was ongelovelijk blij met haar en zij was dan ook mijn nr1 reden om het zelfs niet in mn hoofd te halen. Maar dingen veranderen...
Als je zegt dat je je mede mens dit niet aan kan doen, wat verlang je dan van die persoon, dat hij gewoon blijft level, diep ongelukkig en misschien na tig jaar ooit weer een keer blij of zelfs positief denkt? Daar ga ik niet op wachten, ik heb mn tijd gehad.
Mrs. X Gast
Geplaatst: 05-04-2006 22:35
CritiX schreef:
Het punt dat ik hier op het forum zit is niet omdat ik nog "hoop" heb of wat dan ook, want dat ben ik al een halfjaar kwijt. Ik kwam hier om informatie te zoeken over Insuline, die ik ook heb gevonden, ik reageerde alleen hier omdat ik het niet eens was met hoe sommige mensen over dit onderwerp denken.
Ten eerste zijn er veel mensen die zelf welles een dipje hebben op een zondagavond en dan ineens denken dat ze weten hoe ik me voel nadat ik een kutweek had gehad en mn hele arm weer vol had gesneden..
Daarnaast is er altijd 1 reden die ik altijd terug zie komen, en dat is mensen die zeggen van, doe je mede mens dit niet aan en je familie etc. Ik heb niet eerder zelfmoord gepleegd omdat ik een vriendin had, ik was ongelovelijk blij met haar en zij was dan ook mijn nr1 reden om het zelfs niet in mn hoofd te halen. Maar dingen veranderen...
Als je zegt dat je je mede mens dit niet aan kan doen, wat verlang je dan van die persoon, dat hij gewoon blijft level, diep ongelukkig en misschien na tig jaar ooit weer een keer blij of zelfs positief denkt? Daar ga ik niet op wachten, ik heb mn tijd gehad.
Wat denk je van degene die jou gaat vinden? Wat verlang jij van die persoon? Dat diegene de rest van zijn leven dat beeld houdt en dit nooit meer kwijtraakt?
