Het medisch discussie forum, waar medisch professionals herkenbaar mee discussieren en antwoord geven op medische vragen. Het medisch discussie forum voor lotgenotencontact
en informatie van ervaringsdeskundigen.

www.medischforum.nl
   Registreer   |   Informatie  |   Zoeken  |   Actieve Onderwerpen  |   Links  |   Inloggen
Index > Neurologie > gehele onderrug tot aan het heiligbeen versleten + hernia
Auteur Onderwerp: gehele onderrug tot aan het heiligbeen versleten + hernia
renado22




BerichtGeplaatst: 26-05-2010 22:54 Reageer met quote

Hallo,

Ik ben een jonge vrouw,33 jaar, moeder van een zoon van 11 jaar en momenteel niet aan het werk. Ik heb 1,5 jaar gelden een mri scan gehad waarop veel slijtage te zien was.. het advies was mijn rug en buikspieren te trainen om zo de meeste pijn op te kunnen vangen. Dit heb ik gedaan en dacht dat het aardig ging,met regelmaat weer plat,maar al met al vol te houden. De laatste tijd gaat het zo slecht dat het vaak echt niet uit te houden is en ik huilend van de pijn aan mn dag begin. Dus ik ben weer terug gegaan naar de arts in een ziekenhuis in belgie en daar heb ik vorige week een nieuwe mri scan gekregen. De uistlag,waar ik niet blij van werd: Behoorlijk veel slijtage in mijn hele onderrug,Tussen 4e en 5e lendewervel hernia maar niet groot genoeg om te opereren...wel verklaard dit de steken en uitstralingen,mijn hele onderrug is dus tot aan mijn heiligbeen versleten. Toen ik vroeg of het alle tussenwervelschijven zijn kreeg ik te horen dat dat inderdaad klopt maar dat het naast de tussenwervelschijven ook de gewone wervels zijn die slijten.. Het advies is nu om zsm een spuit te laten zetten tussen die 4e en 5e lendewervel en in combinatie met een revalidatie arts te gaan trainen om de spieren(die ik al heel sterk had gemaakt) dus nog sterker te gaan maken..er zal ook wel een heel programma opgesteld worden. Natuurlijk ga ik dit traject in maar ik had zo gehoopt dat ik via een operatie geholpen kon worden,wakker worden en herstellen en daarna weer de oude ik worden. Ik ben zo verdrietig dat ik al zoveel heb moeten inleveren..mn werk,paardrijden,zwemmen (mag alleen op mn rug zwemmen)en nog veel meer. Ik lijk wel een oude taart die op tijd moet rusten en vooral niet teveel kan plannen omdat ik nooit weet hoe ik mij die dag zal voelen. Laatst was het nog maar de vraag of mn vakantie naar oostenrijk door kon gaan,ik kon namelijk in de week ervoor bijna niet meer lopen,toen schoot het ook nog eens in mijn nek(waar ik trouwens al vanuit kan gaan,zei mijn arts,dat daar hetzelfde aan de hand is als in de onderrug)...Tja,daar sta je dan want het is een flinke reis en mijn zoontje had bij wijze van spreken zn koffer al ingepakt! Ik heb die week helemaal niks meer kunnen doen,de laatste dag voorzichtig wat spullen in de koffer gedaan,en toch maar gegaan...gelukkig is het daar goed gegaan en heb ik toch nog erg kunnen genieten van mijn vakantie.. Inmiddels weer terug,heel veel pijn weer gekregen en vandaag dan de uistlag gekregen...Ik ben zo bang dat ik wat betreft behandeling iets over het hoofd zie,en er wel mogelijkheden zijn dat er operatief iets gedaan kan worden!Als ik lees wat ze tegenwoordig allemaal kunnen,en ik moet dan een spuit en naar een revalidatie centrum!!!!Het is zo frustrerend dat ik soms met mn handen in het haar zit,me eigen heel groot houd t.o.v van mijn vriend en zoon,en vaak in tranen uitbarst als ik alleen ben...ik wil hun niet met mijn ellende opzadelen,dat doe ik al genoeg doordat ik zo beperkt ben in mijn functioneren...kan vaak niet eens mn eigen huis stofzuigen...de ritten naar het zkh in belgie zijn eigenlijk niet te doen,moet het dan weer een paar dagen bezuren! dus het behandelingstraject ga ik in nederland doen...Ik weet momenteel even niet meer hoe ik hiermee om moet gaan,vandaar mijn verhaal op dit forum,mischien helpt het om alles op te schrijven!
trudy




BerichtGeplaatst: 27-05-2010 12:36 Reageer met quote

Helaas is het bekend dat als je rug echt zo versleten is een operatie totaal geen optie is omdat dat de boel alleen maar erger maakt.
Zelf kreeg ik op mijn 36e de mededeling dat ik het met het lichaam van een tachtig jarige moest doen en als ik mijn leven niet zou aanpassen ik binnen 10 jaar in een rolstoel zou eindigen.
Dus werd het trainen en trainen om op mijn benen te blijven
Pas op mijn 50e ben ik uiteindelijk geopereerd aan mijn nek omat het niet anders meer kon en erna is het alleen nog maar bergafwaarts gegaan.
Tegenwoordig heb ik voor langere afstanden een rolstoel en heb ik na een x aantal blokkades een neurostimulator om de pijn behalve de ms contin die ik slik te kunnen blijven behappen.
Ik hoop dat je een weg weet te vinden om dit een stukje van je leven te laten zijn en toch ondanks de pijn en het onvermogen een voor jouw leuk leven te hebben.
Het kan echt! Stel jezelf geen te hoge eisen maar doe het met wat je hebt en als je goed nadenkt weet je dat dat best nog wel veel is.
Sterkte!!
renado22




BerichtGeplaatst: 27-05-2010 12:56 Reageer met quote

mag ik vragen wat u heeft? Is bij u ook alles versleten etc? Ik weet dat ik veel heb om voor te leven,en ik geniet ook heel erg van heel veel dingen maar het feit dat de pijn mij zo vaak belemmerd om er meer uit te halen dat frustreerd zo erg,dat ik vaak dingen met mn zoon niet kan doen,niet meekan naar feestjes of wat dan ook omdat ik weet dat ik daar niet kan gaan liggen als het nodig is,of als we ergens zijn en ik moet de spelbreker zijn omdat ik het niet meer volhoud,of juist me eigen groot houd en het daarna weer moet bezuren...ik ben boos op mn lijf,en dat ik het zal moeten accepteren dat weet ik maar op de dagen ik uitgerangeerd ben kan ik het gewoon niet!Ik slik tramadol maar zelfs dat helpt niet...mijn gedachte is dat als ze iig de hernia opereren ik mischien wel wat minder pijn heb en het iets aangenamer wordt! Ik klink mischien heel erg negatief maar ben dat zeker niet hele dagen hoor....ik probeer het ook een plaatsje te geven en blij te zijn met wat ik wel kan,maar hier kan ik mn gevoel kwijt en dat zijn negatieve gevoelens,mischien door het te uiten dat er weer wat positieve gevoelens in kunnen komen?? Ik zou graag horen wat uw verhaal is,

groetjes natascha
trudy




BerichtGeplaatst: 27-05-2010 13:28 Reageer met quote

Mijn verhaal begint op 29 jarige leeftijd bij met een val van een fiets waar ik op dat moment twee kleine kinderen op had zitten.
Ik heb de kleinste in mijn val kunnen beschermen maar ben zelf met mijn hoofd doorgeklapt op een stoeprand.
Ik ben in bed terecht gekomen de ha is erbij geweest maar vond het verder niet nodig dat er nader naar gekeken werd.
Toen is getob begonnen en twee jaar later werden de eerste beschadigingen ontdekt.
De slijtage is alleen maar verder gegaan en zit nu dus door mijn hele lijf.
Ook ik ben jaren heel erg boos geweest op mijn lijf omdat ik net als jij niet meer mee kon doen,moest afhaken bij leuke dingen etc.
Ik ben begonnen met mijn kinderen niets meer te beloven(vond ik gewoon eerlijk want dan hebben ze minder verwachtingen en komt het misschien minder hard aan als je af moet haken)
Lukte het allemaal wel dan genoot ik er zelf ook veel meer van.
Doordat je zo boos bent heeft dat ook zijn invloed op je pijn (die wordt erger)dus zul je een manier moeten vinden om je boosheid kwijt te kunnen,zelf heb ik een tijd haptonomie gedaan en dat heeft mij min of meer met twee benen op de grond gezet.
Kijk naar je vakantie je was blijkbaar wat meer ontspannen en dat is goed gegaan.
Zelf heb ik nu veel baat bij de pijnpoli waar ik in eerste instantie terecht kwam omdat de ms contin(een soort morfine) niet meer afdoende hielp.
2 jaar geleden heb ik een neurostimulator geimplanteerd gekregen en die haalt zo'n 50 % van mijn pijn weg.(verdoezeld het als het ware)
Er zitten bij mij door de slijtage verschillende zenuwen klem en dat is een pijn die er echt inhakt.
Ook al zou ik geopereerd worden dan nog is het maar de vraag of ik van die zenuwpijn af zou komen omdat de zenuwen al zo lang klem zitten en beschadigd zijn.
Bij jou is het een kleine hernia die waarschijnlijk niet klem zit anders zou je uitval(niet meer functioneren van misschien je blaas of iets in je benen hebben)en behalve pijn in je rug bv brandpijn voelen in waarschijnlijk je benen.
Een operatie is echt niet altijd de oplossing!
Misschien dat ze jou op een pijnpoli ook kunnen helpen?
Overleg het eens met je behandelend arts!
renado22




BerichtGeplaatst: 27-05-2010 18:17 Reageer met quote

Dat is een heftig verhaal...
De hernia is niet groot genoeg voor operatie,heb wel veel uitstraling naar heup,bil en been...soms zelfs in mn kuit en tenen. Tijdens de vakantie ben je idd veel meer ontspannen,en de andere reden dat ik op de been kon blijven is dat ik de volledige aanbevolen dosering tramadol heb geslikt...alhoewel ik het niet zo heb op morfine-achtige medicijnen,was ik er wel erg blij mee!! ik vraag me soms wel eens af hoe het nou toch kan dat mn hele onderrug zoveel slijtage vertoont,en dat het nu ook in mn nek begint...je zou zeggen dat oude mensen dat krijgen he! Arts zegt aanleg en mede overbelasting... Ik denk zelf dat het begonnen is in mijn zwangerschap..ik kreeg in de 5e maand bekkeninstabiliteit,kon de eerste 10 dagen na de bevalling amper lopen,rug deed pijn,uiteindelijk langzaamaan kleine stukjes wandelen...steeds aangegeven bij huisarts wat mn klachten waren..zullen je spieren wel zijn werd er dan gezegd. Toen mn zoon 3 was kreeg ik alsnog een bekkenband,en wat fysio...en daarna nooit meer van klachten afgekomen,en 1,5 jaar geleden zei mn lijf dat het genoeg was en stortte ik letterlijk in elkaar en kon ik helemaal niets meer,zelfs toen wilde mn huisarts me niet eens doorsturen voor een mri..heb toen zelf de touwtjes in handen genomen en heb via via er gewoon voor gezorgd dat er een mri gemaakt zou worden en toen hoorde ik dat ik al veel slijtage had.. nu niet eens zoveel later hoor je dan dat je hele onderrug aan gort is en dan vraag ik me idd ook af:waar sta ik als ik 40 ben?? volgende week heb ik een afspraak bij een revalidatie arts om te kijken wat zij kunnen en aanvraag voor injectie ligt klaar(heb je daar toevallig ervaring mee met zo'n injectie?) ik hoor er verschillende verhalen over.... bedankt voor uw reacties,u ook sterkte!!!
Natascha
renado22




BerichtGeplaatst: 27-05-2010 18:22 Reageer met quote

heb je trouwens ook ervaring met tramadol? Ik heb er veel aan gehad in de vakantie maar slik nu niet meer de volledige dosering maar heb er nu niet veel baat bij,ja heel even en dan begint het weer van voor af aan...
*Annette*




BerichtGeplaatst: 28-05-2010 14:30 Reageer met quote

Zelf heb ik in december te horen gekregen dat ik een beginnende hernia en slijtage op m'n tussenwervelschrijf heb... Ben zelf ook nog erg jong, 20.

Liep al vanaf begin 2009 met rugklachten en een zeer been, maar steeds ging het wel weer over. Al namen de klachten wel toe, vanaf augustus voordurend pijn in de rug en been. In september na de huisarts, dacht aan isiasche. Kreeg namelijk alleen maar meer pijn, ook tintelingen in me been. Ik ging weer na school enja het vele zitten was hopeloos. Wist soms niet hoe ik thuis komen moest. Begonnen met fysio, in oktober na overleg doorgestuurd na revalidatiearts. Kreeg zoveel pijn dat de fysiotherapeut niet verder durfde, vertrouwde het niet en wou verder onderzoek. Had inmiddels ook pijn en tintelingen in me andere been Door de revalidatiearts werd me verteld dat het allemaal wel mee viel, veel onbegrip het zat me tussen de oren. Na de neuroloog, die dacht aan hernia toen mri... Ben uiteindelijk in december door de revalidatiearts doorgestuurd naar een revalidatiecentrum. Lange wachtlijst, in februari intake gehad, weer wachten... Inmiddels heb ik de 3 observatieweken er net op zitten, maandag heb ik een gesprek met de revalidatiearts n.a.v. het overleg tussen al de artsen/fyisotherapeut/ergotherapeut/psycholoog/maatschappelijkwerker die mij beoordeeld en gezien hebben. Al kreeg ik afgelopen week al te horen dat ik terecht kom in een uitgebreid schema. 2x fysio, 2x ergotherapie, 2x finess, 1x zwemmen per week en daarom heen nog allerlei andere dingen.

Ben blij dat het zo uitgebreid aangepakt, al vond ik het eerst wel erg heftig toen ik het allemaal te horen kreeg. Moest stoppen met school enz... Was net weer met 'n opleiding begonnen, na een depressie (waar ik nog niet stabiel van ben). Na de revalidatie kunnen ze zeggen hoe sterk me rug is en of het verstandig is om me opleiding weer op te pakken.

Had zelf van de neuroloog tramagetic meegekregen, helaas had ik hier geen effect op. De revalidatiearts wou me niet aan de morfineachtige pijnstillers zetten, dus moest het maar proberen vol te houden met paracetemol en rust. Anders kon ik altijd via de huisarts om pijnstillers vragen. Gelukkig was het wel vol te houden met paracetemol en rust, al had ik wel eens het gevoel er gek van te worden. Gelukkig is de pijn nu stukken minder, merk gewoon dat ik op z'n tijd plat moet, al voel ik me wel erg beperkt...

Zoals het nu lijkt begin ik met 2,5 met revalideren, dit duurt 10 weken, hopelijk zijn me klachten dan verminderd en weet ik hoe ik ermee om moet gaan.

Sterkte jullie!
trudy




BerichtGeplaatst: 28-05-2010 16:09 Reageer met quote

renado22 schreef:
heb je trouwens ook ervaring met tramadol? Ik heb er veel aan gehad in de vakantie maar slik nu niet meer de volledige dosering maar heb er nu niet veel baat bij,ja heel even en dan begint het weer van voor af aan...


Ik verdraag geen tramadol,ik word er heel misselijk van en ga dan overgeven.
renado22




BerichtGeplaatst: 31-05-2010 11:05 Reageer met quote

ja ik werd er ook misselijk van...
renado22




BerichtGeplaatst: 31-05-2010 11:08 Reageer met quote

sterkte annette,

ik moet morgen naar revalidatie arts voor een beoordeling en hoop dat ik niet te lang hoef te wachten op het behandelplan...
dat wachten is vaak zo vermoeiend,zeker als je zoveel pijn hebt!
G
*Annette*




BerichtGeplaatst: 01-07-2010 14:27 Reageer met quote

Hoe gaat het nu met je renado22?

Bedankt trouwens nog! De revalidatie valt me vies tegen, 'k vind het erg zwaar Crying or Very sad.
renado22




BerichtGeplaatst: 06-07-2010 12:45 Reageer met quote

ik sta op de wachtlijst,dus het duurt nog even voor ik met revalidatie ga beginnen...valt het tegen bij jou omdat je het geestelijk zwaar vind of juist lichamelijk? bedankt voor je mail... op het moment is het even rustig,en aardig vol te houden,nu doe ik ook niet zoveel behalve mijn oefeningen en fietsen en wandelen...maar af en toe neem ik toch wat teveel hooi op mn vork en voel ik dat dat niet goed is geweest. ik ben benieuwd wanneer ik te horen krijg dat ik kan komen...hoe gaat het met jou?

groetjes natascha(renado22)
*Annette*




BerichtGeplaatst: 13-07-2010 18:47 Reageer met quote

Heb je inmiddels al wat gehoord? Ik heb bijna 5 maanden moeten wachten... soms werd ik het echt helemaal zat!

Ik vind het vooral de combinatie van beiden, het bewegen maakt mij ontzettend moe. Daarbij wordt er van alle kanten aan je getrokken, hoe dit, hoe dat, hoe ga je met de pijn om ed. Psychische komt er ook weer van alles los, heb weer erg last van negatieve gedachten ed. Zit niet lekker in me vel (waardoor het alleen maar moeilijk wordt om mezelf te stimuleren om dingen te doen). Daarbij kan ik het ook niet accepteren... Ben soms echt kapot als ik thuis kom en vaak blij als ik een dagje vrij ben.

En verder hoe het gaat, vindt dat moeilijk om te zeggen. Het bewegen gaat wel steeds beter, inmiddels fiets en wandel ik weer. Dat had ik vanaf september niet meer gedaan. Verder hersteld de pijn zich wel sneller. Zit nu op de helft, dus ben benieuwd of het met 5 weken klaar is...

Sterkte verder!
*Annette*




BerichtGeplaatst: 16-09-2010 22:31 Reageer met quote

Hoe gaat het met je Natascha? Ben je inmiddels al aan het revalideren?
Manoevera




BerichtGeplaatst: 05-01-2017 19:42 Reageer met quote

Beste hallo ik heb je verhaal gelezen,met mij was het precies hetzelfde als bij u,van 2009 tot 2014 heb ik zo rondgesukkeld met heel veel pijn en moeite.in 2010 ben ik geopereerd aan mijn rug en ging het redelijk goed tot 2014 toen werd het echt ondraaglijk.moest toen naar therapie en pijnbestrijding,en kreeg regelmatig spuiten,die hielpen steeds maar even.totdat ze besloten om in 2016 een neurostimulator te plaatsen.waar ik achteraf heel veel spijt van heb.op 10 juni hebben ze de stimulator geplaatst met alleen maar plaatselijke verdoving en een roesje dat niet geholpen heeft.heb heel de operatie meegemaakt en gevoeld.kan u wel vertellen dat het zeer pijnlijk was.ook hadden ze een probleem ze konden links niet goed doorkomen.uiteindelijk is het gelukt.op 12 juli hebben ze de batterij geplaatst die vooral niet goed zit vanaf de dag dat hij geplaatst is zeer pijnlijk en steeds geïnfecteerd is zo ook op dit moment.ook was mijn linkerbeen verlamd.dit is inmiddels iets verbeterd gevoel is terrug maar kracht is weg,daar revalideert ik nu voor.al bij al is het geen pretje een operatie is ook niet altijd een verbetering hoor.mijn hoofdzenuw was geraakt voor hetzelfde was ik verlamd gebleven wat gelukkig niet het geval is.nu moet ik dinsdag weer naar pijnbestrijding waar ook de chirurgen aanwezig zijn die mij geopereerd hebben.ik moet nu gaan beslissen wat ik wil of batterij verplaatsen of alles eruit en terrug bij af.met het risico wat er aan vast hangt aan deze operaties.de stimulator moet ik wel zeggen had ik veel baat bij,mijn rugpijn is een stuk verbeterd.op dit moment is het de batterij die veel problemen veroorzaakt.continu infecties pijn .Bijna niks kunnen.dus ik zelf zou zeggen denk goed na voordat je om een operatie vraagt.het is ook niet echt alles hoor.ik hoop dat ze voor u wel een goede oplossing vinden zonder alle ellende en hopen dat u er echt beter van word.ik zit op dit moment ook op 6 pillen morfine per dag is ook geen pretje.hoop dat dat u niet overkomt ik wens u het beste en hopelijk op een betere toekomst.
Index > Neurologie > gehele onderrug tot aan het heiligbeen versleten + hernia Bookmark and Share
Pagina 1 van 1  

Copyright © Medisch Forum.nl 2004 - 2016